Ukraina

26.05.2014

Raport: Ukraińscy oligarchowie

Tomasz Kawka

Mimo, że robią wielkie interesy zajmują się również polityką. Tworzą partie, kreują rządy, obejmują urząd prezydenta. Świat ukraińskiej polityki liczy się z ich decyzjami. Są przykładem tego, że na Ukrainie wielki biznes jest związany z wielką polityką. Zapraszamy do lektury kolejnego (drugiego) już raportu portalu rynekwschodni.pl poświęconego tym razem ukraińskim oligarchom.

 

1. Rinat Achmetow
 
Życiorys: Rinat Achmetow urodził się 21.09.1966 r. w Doniecku w rodzinie górniczej. Rodzice Achmetowa byli pochodzenia tatarskiego. Nie wiadomo, czym zajmował się Achmetow po ukończeniu szkoły w 1984 r. Zdaniem niektórych stał się asystentem Achata Bragina (ps. Alik Grek), jednego z najważniejszych kryminalistów ówczesnego Donbasu, w nielegalnym handlu odzieżą. Na początku lat 90. zaczął inwestować w nieruchomości w Doniecku. W 1995 r. został dyrektorem Donieckiego Banku Miejskiego (Donhorbanku). Po śmierci Bragina w zamachu bombowym (przeprowadzonym zapewne nie bez inspiracji Achmetowa) zastąpił go na stanowisku prezesa klubu piłkarskiego Szachtar Donieck. W 2001 r. ukończył wydział ekonomiczny Narodowego Uniwersytetu w Doniecku na kierunku marketing.
 
Działalność biznesowa: Pierwsze większe pieniądze Achmetow zarobił prawdopodobnie na handlu węglem i koksem. W połowie lat 90. zainwestował w sektor bankowy, stając się dyrektorem Donhorbanku. W 2000 r. stworzył grupę System Capital Management, zaś od kwietnia 2009 r. stał się jej jedynym akcjonariuszem.
 
W skład System Capital Management wchodzi około stu przedsiębiorstw, przede wszystkim z branży górniczej, metalurgicznej, energetycznej i telekomunikacyjnej. Achmetow zatrudnia w nich blisko 200 tysięcy osób; wynagrodzenia są przeciętnie dwukrotnie wyższe niż ukraińska średnia. Główną część zysku grupy przynosi MetInvestHolding, który skupia zakłady metalurgiczne Azowstal i kombinat metalurgiczny im. Iljicza w Mariupolu, zakład Zaporiżstal w Zaporożu, zakład Danko w Jenakijewie oraz Harcyzski Zakład Produkcji Rur. Koncern DTEK zajmuje się natomiast wydobyciem węgla, produkcją koksu oraz energii elektrycznej. 
 
Przedsiębiorstwa należące do Rinata Achmetowa są największym na Ukrainie płatnikiem podatków. W 2012 r. do budżetu wpłaciły z tego tytułu 29 miliardów hrywien. Sam Achmetow zapłacił 67,8 miliona hrywien podatku od osób fizycznych. 
 
Rinat Achmetow nieprzerwanie od 2006 r. posiada tytuł najbogatszego Ukraińca. Eksperci różnią się jednak w ocenie wartości jego majątku. Zdaniem magazynu „Korrespondent” jest on wart 17,8 miliarda dolarów, zaś według Forbesa – 15,4 miliarda dolarów. Nieoficjalnie przyznaje się, że wartość majątku Achmetowa może sięgać nawet 31 miliardów dolarów, co jednocześnie czyniłoby go najbogatszym mieszkańcem Europy.  
 
Działalność polityczna: Rinat Achmetow był deputowanym do Rady Najwyższej V i VI kadencji, jednak nie brał aktywnego udziału w pracach parlamentu. W wyborach prezydenckich 2004 r. poparł Wiktora Janukowycza, podobnie uczynił w 2010 r. Pozostaje on największym sponsorem Partii Regionów.
 
Achmetow jest najbardziej znaczącym ukraińskim filantropem. W latach 2007-2014 działał utworzony przez niego fundusz „Efektywne zarządzanie”, zajmujący się rozwiązywaniem najbardziej palących problemów społecznych Ukrainy. W podobnym kierunku działa fundusz „Rozwój Ukrainy”. 
 
2. Wiktor Pinczuk
 
Życiorys: Wiktor Pinczuk urodził się 14.12.1960 r. w Kijowie. Jego ojciec był metalurgiem, matka zaś pracownikiem naukowym Dniepropietrowskiego Instytutu Metalurgicznego. W 1983 r. Pinczuk ukończył Dniepropietrowski Instytut Metalurgiczny. W latach 1981-1997 r. pracował naukowo w sektorze metalurgicznym. Od 1998 r. był w faktycznym związku z córką prezydenta Leonida Kuczmy, Eleną Franczuk (w 2002 r. oficjalnie zawarli związek małżeński), przez co jego kariera nabrała tempa. 
 
Działalność biznesowa: W 1997 r. Pinczuk został prezesem naukowo-inwestycyjnej grupy InterPipe, która zaopatrywała w rury rosyjską firmę Itera, a potem zajmowała się importem rosyjskiego i turkmeńskiego gazu. Pinczuk był także największym beneficjentem prywatyzacji zakładów metalurgicznych Kryworiżstal w Krzywym Rogu, dokonanej w 2004 r. Z powodu licznych naruszeń prawa został jednak zmuszony do zwrotu przedsiębiorstwa. W celu konsolidacji posiadanych aktywów Pinczuk stworzył w 2007 r. grupę EastOne, w której skład oprócz InterPipe weszła grupa medialna StarLightMedia.  
Majątek Wiktora Pinczuka jest oceniany na 5,9 miliarda dolarów.
 
Działalność polityczna: Pinczuk był deputowanym do Rady Najwyższej w latach 1998-2006 i jednym z założycieli partii Trudowa Ukraina. W 2014 r. poparł Euromajdan.
 
Pinczuk prowadzi także szeroko zakrojoną działalność dobroczynną. Jest posiadaczem największej na Ukrainie galerii sztuki współczesnej – Pinchuk Art Centre. Co roku organizuje on spotkania w ramach Jałtańskiej Strategii Europejskiej, do której próbuje przekonać europejskich i światowych polityków.
 
3. Dmytro Firtasz
 
Życiorys: Dmytro W. Firtasz urodził się 2.05.1965 r. we wsi Syńkiw w obwodzie tarnopolskim (Ukraińska SRR). Jego ojciec był kierowcą, matka zaś pracowała jako księgowa na fermie zwierzęcej, a potem w cukrowni. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczył się w technikum kolejowym w Krasnym Limanie. W latach 1984-1986 odbywał służbę w Armii Radzieckiej, którą opuścił w stopniu starszego sierżanta. 
 
 
Działalność biznesowa: Po powrocie z armii Firtasz zajął się działalnością biznesową – uprawiał pomidory i róże na sprzedaż, hodował lisy polarne. Pod koniec lat 80. sprzedawał produkty spożywcze. Prawdopodobnie w tym okresie stał się współwłaścicielem firmy małżeństwa Kalinowskich „KMIL”, w której zajmował kierownicze stanowiska. Pracował z początku w Czerniowcach, potem w Moskwie. Jego pierwszą wielką komercyjną operacją była wymiana 4 tys. ton ukraińskiego mleka w proszku na uzbecką bawełnę, sprzedaną następnie w Hongkongu (zysk z tej operacji wyniósł 50 tys. dolarów). W latach 1992-1993 Firtasz wspólnie z Olegiem Palczykowem sprzedawał wódkę, za co aresztowano go w 1995 r. (pod zarzutem przemytu dużej ilości spirytusu). W 1996 r. wyjechał na stałe do Niemiec, gdzie prowadził firmę transportową. Nawiązał tam także kontakty z szeregiem wpływowych biznesmenów i urzędników z Turkmenistanu, co zaowocowało udzieleniem jego przedsiębiorstwu KMIL kontraktów na dostawę gazu ziemnego na Ukrainę. W latach 2001-2002 powstała firma EuralTransGaz, która zapewniła sobie wyłączne prawo dostaw turkmeńskiego gazu na Ukrainę. Wówczas Firtasz zaczął inwestować w przemysł chemiczny – jego pierwszym nabytkiem stał się zakład produkcji nawozów azotowych „Tadżykazot”. W 2004 r. stworzył on RosUkrEnergo, które miało zająć się tranzytem rosyjskiego gazu do krajów Unii Europejskiej. W trzy lata później w celu konsolidacji biznesu powstała Grupa DF. W skład majątku Firtasza weszły wówczas takie przedsiębiorstwa, jak „Styrol” w Gorłówce (obwód doniecki), zakłady azotowe w Siewierodoniecku (obwód ługański) oraz Czerkasach. 
 
Majątek: Stworzona przez Firtasza Grupa DF obejmuje aktywa w branżach chemicznej i energetycznej. Działa ona w jedenastu krajach, m.in. na Ukrainie, w Rosji, Austrii, Niemczech, Włoszech i Szwajcarii. W przedsiębiorstwach grupy pracuje ok. 100 tys. osób. W marcu 2013 r. Firtasz nabył także grupę medialną Inter Media Group. 
Zdaniem gazety Focus.ua Firtasz posiada czwarte miejsce na liście najbogatszych obywateli Ukrainy z majątkiem wartym 3,327 miliarda dolarów. 
 
Działalność polityczna: W 2010 r. Firtasz udzielił swojego poparcia w wyborach prezydenckich Wiktorowi Janukowyczowi. W sprawie ukraińskiej rewolucji zabrał głos dopiero w styczniu 2014 r.  i wypowiedział się za pokojowym rozwiązaniem kryzysu. Wezwał on także do „ekonomicznego patriotyzmu” - zakupu towarów u krajowych producentów. W marcu 2014 r. Firtasz zwrócił się do szefa Rosyjskiego Związku Przemysłowców i Przedsiębiorców Aleksandra Szochina z prośbą o powstrzymanie wojny między Rosją a Ukrainą.  
 
Funkcje: Dmytro Firtasz od 2011 r. stoi na czele Federacji Pracodawców Ukrainy. 
 
4. Ihor Kołomojski
 
Życiorys: Ihor Kołomojski urodził się 13.02.1963 r. w Dniepropietrowsku. Ukończył Dniepropietrowski Instytut Metalurgiczny. Biznesem zajmuje się od 1985 r. W latach 1986-1987 stworzył ze swoim partnerem Giennadijem Bogolubowem firmę Sentoza sprowadzającą urządzenia biurowe z Azji Południowo-Wschodniej. Wkrótce potem, w marcu 1992 r. wraz z Aleksiejem Martynowem stworzyli oni grupę Prywat – największe imperium finansowe Ukrainy, którego najważniejszą częścią jest Prywatbank.
 
Działalność biznesowa: Kołomojski jest aktywny głównie w branży naftowej, metalurgicznej i finansowej. Posiada on 40 proc. udziałów w największym ukraińskim przedsiębiorstwie wydobywającym ropę naftową – Ukrnafcie, kontroluje on także rafinerię w Krzemieńczuku (obwód połtawski). Pod koniec grudnia 2007 r. Kołomojski wykupił 12,62 proc. akcji brytyjskiej firmy JKX Oil & Gas, 80 proc. złóż której znajduje się na Ukrainie. 
 
Kołomojski kontroluje także 20-30 proc. światowego rynku ferrostopów (grupa Prywat jest krajowym monopolistą w wydobyciu rudy manganu). 
 
Pod koniec zeszłej dekady Kołomojski zaczął wycofywać się z sektora metalurgicznego. W 2007 r. kombinat wzbogacania rudy „Sucha Bałka”, zakład metalurgiczny im. Pietrowskiego w Dniepropietrowsku i trzy zakłady koksochemiczne przeszły na własność rosyjskiego miliardera Romana Abramowicza za miliard dolarów oraz 9,6 proc. udziałów w jego grupie kapitałowej. 
 
W 2009 r. Kołomojski zainwestował po raz pierwszy na rynku przewozów lotniczych. Nabył on wówczas od Funduszu Majątku Państwowego 94,5 proc. akcji spółki DniproAvia. W tym samym roku zakupił on 25 proc. udziałów międzynarodowego przewoźnika AeroSvit. Wkrótce przedsiębiorstwa należące do Kołomojskiego kontrolowały 48,5 proc. rynku lotniczego na Ukrainie. W 2012 r. zaczęły one przeżywać trudności ze spłatą zadłużenia, czego kulminacją był upadek AeroSvitu latem 2013 r. 
 
Kołomojski jest jednym z najważniejszych graczy na ukraińskim rynku medialnym. Posiada udziały w grupie Central European Media Enterprises (3 proc. wartych 110 milionów dolarów). Należy do niego także holding GlavredMedia, w którego skład wchodzą m.in. agencja informacyjna UNIAN i kanał telewizyjny City. 
 
Kołomojski jest także właścicielem klubów sportowych Dnipro Dniepropietrowsk oraz Krywbas Krzywy Róg.
 
Wartość majątku Kołomojskiego jest szacowana na 3,5 miliarda dolarów, co czyni go trzecim najbogatszym obywatelem Ukrainy.
 
Działalność polityczna: Ihor Kołomojski jest uważany za członka klanu dniepropietrowskiego. Z tego powodu wspierał pochodzącą również z Dniepropietrowska Julię Tymoszenko. 02.03.2014 r. został powołany na szefa Dniepropietrowskiej Obwodowej Administracji Państwowej. 
 
 
5. Petro Poroszenko
 
Życiorys: Petro Poroszenko urodził się 26.09.1965 r. w mieście Bołhrad (obwód odeski). W 1989 r. ukończył wydział stosunków międzynarodowych i międzynarodowego prawa Kijowskiego Uniwersytetu im. Szewczenka. W 2002 r. obronił na nim pracę doktorską.
 
Działalność biznesowa: Poroszenko stawiał pierwsze kroki w biznesie na początku lat 90. jako importer ziarna kakaowego. Zarobione pieniądze pozwoliły mu na zakup kilku fabryk cukierniczych, które z czasem połączył w przedsiębiorstwo „Roshen”. Roshen przyniósł Poroszence ogromne zyski i przezwisko „czekoladowego króla”. W skład firmy wchodzi obecnie sześć fabryk na Ukrainie i jedna w Rosji. Poroszenko był jednym z biznesmenów, który najbardziej ucierpiał na wojnie handlowej Rosji i Ukrainy w sierpniu 2013 r.
 
Poroszenko posiada także kilka zakładów produkcji samochodów i autobusów (m. in. Łucki Zakład Samochodowy). Należy do niego również telewizyjny 5 Kanał. 
 
Gazeta Forbes ocenia stan posiadania Poroszenki na 1,6 miliarda dolarów (7. miejsce w rankingu najbogatszych Ukraińców).
 
Działalność polityczna: Poroszenko jest obecny w ukraińskiej polityce od 1998 r., kiedy został wybrany do parlamentu z list Socjaldemokratycznej Partii Ukrainy. W 2000 r. założył frakcję „Solidarność”, która w dwa lata później połączyła się z Naszą Ukrainą Wiktora Juszczenki. Sam Poroszenko został jednym z najbliższych współpracowników prezydenta Juszczenki – zajmował stanowiska sekretarza Narodowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony (2005), szefa rady Narodowego Banku Ukrainy (2007-2009) oraz ministra spraw zagranicznych Ukrainy (2009-2010). W rządzie Mykoły Azarowa pełnił funkcję ministra rozwoju gospodarczego i handlu. Był sponsorem Euromajdanu. 29.03.2014 r. poinformował o kandydowaniu na urząd prezydenta Ukrainy. 25.05.2014 r. zwyciężył w wyborach prezydenckich na Ukrainie.

Zobacz także:

Tagi:

Aktualna ocena artykułu: 3

Oceń artykuł:

Komentarze:

Dodaj Komentarz:

 

Reklama

Zareklamuj się u nas: reklama(at)rynekwschodni.pl

Kursy Walut

Kursy średnie (aktualizowane raz dziennie)
(2019-06-26)
UAHhrywna (Ukraina)0,1435
Wzrost0.63%
RUBrubel rosyjski0,0596
Spadek-0.17%
Kursy średnie (aktualizowane raz w tygodniu)
(2019-06-26)
AMD (100)dram (Armenia)0,7863
Spadek-0.56%
GELlari (Gruzja)1,3259
Spadek-3.07%
MDLlej Mołdawii0,2067
Spadek-1.24%
AZNmanat azerbejdżański2,2116
Spadek-1.53%
KGSsom (Kirgistan)0,0539
Spadek-1.28%
TJSsomoni (Tadżykistan)0,3976
Spadek-1.61%
UZS (100)sum (Uzbekistan)0,0438
Spadek-2.01%
KZT (100)tenge (Kazachstan)0,9900
Spadek-0.71%

Biznes na Wschodzie

 

28.05.2019

 

Otwarcie firmy i prowadzenie działalności gospodarczej na Litwie

Litwa jest jednym z krajów UE o bardzo atrakcyjnych warunkach na rozpoczęcie biznesu. Kraj jest częścią Unii Europejskiej. Sytuacja gospodarcza na Litwie jest ogólnie korzystna, istnieje stabilny rozwój gospodarki rynkowej, Litwini mogą tu znaleźć swoją niszę, istnieją sprzyjające warunki prowadzenia działalności gospodarczej również dla cudzoziemców.

 
 

 

01.05.2018

 

Podatek VAT na Ukrainie

PODATEK OD WARTOŚCI DODANEJ (VAT) – to podatek pośredni, który wchodzi w skład ceny towarów oraz realizacji usług i jest wpłacany do budżetu państwowego Ukrainy.

 
 
 
 

 

29.01.2018

 

Prywatyzacja na Ukrainie

 
 
  • Strona 1 z 3
  • 1
  • 2
  • 3
 

Opinie

Kazachstan

11.04.2019

 
Nursułtan i Moskwa – strategiczni sojusznicy

Nursułtan i Moskwa – strategiczni sojusznicy

Pierwszym zagranicznym kierunkiem wizyty nowego prezydenta Kazachstanu była Rosja. W dniach 3-4 marca Kasym-Żomart Tokajew i Władimir Putin spotkali się w Moskwie. Podpisano szereg porozumień m.in. dotyczących utrzymania stabilności w regionie czy współpracy wojskowo-technicznej.

 
 

Rosja

08.03.2019

 
Wpływ węgla na stosunki polsko-radzieckie tuż po wojnie

Wpływ węgla na stosunki polsko-radzieckie tuż po wojnie

Węgiel jest naszym strategicznym surowcem i trudno, żebyśmy całkowicie zrezygnowali z surowca, dzięki któremu mamy zapewnioną suwerenność energetyczną - powiedział podczas grudniowego na szczytu COP24 w Katowicach prezydent, Andrzej Duda.

 
 
 
 
 
 

Wiedza

Kazachstan

24.02.2019

 

Konflikt o wodę kluczowym problemem bezpieczeństwa energetycznego w Azji Centralnej

Azja Centralna jest regionem o dużym znaczeniu strategicznym. Decyduje o tym zarówno jej korzystne położenie geograficzne, które przez wieki stanowiło ważny element łańcucha transportowego łączącego Chiny z Bliskim Wschodem i Europą, jak również bogactwo zasobów naturalnych, w szczególności zasobów wodnych rzek Amu-darii i Syr-darii, ropy naftowej na terenie Kazachstanu, a także gazu ziemnego w Turkmenistanie. 

 
 

Rosja

29.01.2019

 

Eurazjatycki Bank Rozwoju – narzędzie ekonomicznej integracji na obszarze byłego ZSRR

Jednym z priorytetów polityki prezydenta Władimira Putina po jego dojściu do władzy na początku XXI wieku była odbudowa pozycji i prestiżu międzynarodowego Federacji Rosyjskiej po rozpadzie ZSRR i rządach Borysa Jelcyna. Naturalnym kierunkiem ofensywy międzynarodowej była reintegracja oraz odzyskanie wpływów na obszarach niegdyś wchodzących w skład państwa sowieckiego. Rosyjscy decydenci doskonale zdawali sobie sprawę, że dla powodzenia tej strategii konieczne będzie podjęcie działań nie tylko o charakterze politycznym, ale również ekonomicznym, społecznym czy kulturalnym. 

 
 
 
 
 
 

Wideo

 

Zaproszenia

 

18.06.2019

 
XXIX Forum Ekonomiczne w Krynicy

XXIX Forum Ekonomiczne w Krynicy

Jeśli początek września, to Forum Ekonomiczne. Jeśli Forum Ekonomiczne, to Krynica. Od dwudziestu dziewięciu lat to najważniejsze spotkanie politycznych i ekonomicznych elit Europy Środkowo-Wschodniej. W tym roku hasło przewodnie konferencji brzmi – „Europa jutra. Silna, czyli jaka?” 

 
 

 

05.04.2017

 

Dołącz do nas. Zostań redaktorem rynekwschodni.pl

Redakcja specjalistycznych oraz wchodzących na rynek mediów portali: "rynekwschodni.pl" oraz "wrosji.pl" dotyczących szeroko rozumianej tematyki wschodniej ogłasza nabór na różne interesujące stanowiska.
 
 

 

08.12.2016

 

Misje Gospodarcze do Kazachstanu w 2017 roku

Misje Gospodarcze do Kazachstanu w I połowie 2017 roku organizowane przez Polsko-Kazachstańską Izbę Handlowo-Przemysłową.

 
 
 

Po godzinach

Ukraina

18.06.2019

 
WOŁYŃ ZDRADZONY czyli jak dowództwo AK porzuciło Polaków na pastwę UPA

WOŁYŃ ZDRADZONY czyli jak dowództwo AK porzuciło Polaków na pastwę UPA

Piotr Zychowicz

WOŁYŃ ZDRADZONY czyli jak dowództwo AK porzuciło Polaków na pastwę UPA

ISBN 978-83-8062-564-8

 
 

Rosja

24.03.2019

 
Polskie kino podbija świat

Polskie kino podbija świat

12. Festiwal Filmów Polskich „Wisła” od kwietnia do grudnia 2019 r. odwiedzi kilkanaście krajów: Rosję, Gruzję, Białoruś, Chorwację, Serbię, Azerbejdżan, Uzbekistan, Tadżykistan, Kazachstan, Kirgistan, Turcję, Słowację, Czechy, Islandię i Chile. Główna edycja projektu odbędzie się w dniach 23 – 30 maja br. w Moskwie. Następnie polskie filmy zagrają kina w kilkunastu rosyjskich miastach.

 
 

Tadżykistan

21.06.2018

 
Czy w Tadżykistanie i Uzbekistanie warto jest promować polskie kino? Festiwal Wisła pokazuje, że tak!

Czy w Tadżykistanie i Uzbekistanie warto jest promować polskie kino? Festiwal Wisła pokazuje, że tak!

Rozpoczyna się 6. Festiwal Filmów Polskich "Wisła" w Tadżykistanie. W dniach 21 – 24 czerwca w kinie Studia Filmowego "Tadżykfilm" w Duszanbe widzowie zobaczą dziewięć polskich produkcji.

 
 

Rosja

15.06.2018

 
W Twerze i Torżoku odbędzie się Festiwal Filmów Polskich Wisła

W Twerze i Torżoku odbędzie się Festiwal Filmów Polskich Wisła

Od 15 do 24 czerwca w Twerze odbędzie się 4. Festiwal Filmów Polskich "Wisła".

 
 

Rosja

31.05.2018

 
Ostatnia transmisja sezonu – „Coppelia” na żywo z Teatru Bolszoj

Ostatnia transmisja sezonu – „Coppelia” na żywo z Teatru Bolszoj

nazywowkinach.pl – dystrybutor transmisji i retransmisji operowych, baletowych i teatralnych do kin –zaprasza 10 czerwca (niedziela, 17:00) na transmisję HD LIVE „Coppelii” z muzyką Léo Delibesa. Spektakl będzie można obejrzeć na żywo w 20 ośrodkach w całej Polsce. Wiele kin organizuje również letnie retransmisje.

 

 
 
  • Strona 1 z 3
  • 1
  • 2
  • 3
 

Subskrypcja

Kanał Atom

Subskrybuj nasz kanał

Aby być na bieżąco, subskrybuj nasz kanał Atom.

 

© Copyright by rynekwschodni.pl 2011-2019

Zaloguj